Τhe Silver Mask

  "Ελα Eva!!...Σε παρακαλω!..Κανε μου αυτη την χαρη...!!Ελαααα!Και θα κανω ο,τι μου ζητησεις,αληθεια...." Η Mia κλαιει και οδυρεται,προσπαθωντας να με πεισει...
"Μia,ξερεις οτι γουσταρω οσο και εσυ αυτους τους ανοητους χορους!Μη με πιεζεις...Σε παρακαλω..."προσπαθω να την κανω να με αφησει ησυχη...Α,Ωραια!!Τωρα γονατισε κιολας!Αυτη η κοπελα ειναι τοσο πεισματαρα!...
"Mia σηκω αμεσως ορθια!Δεν προκειται να κερδισεις τιποτα με αυτο!"
"Ελα,σε παρακαλω..."σταματα για λιγο για να παρει αυτο το αξιολατρευτο puppy face..."Αλλωστε μου χρωστας Swith" Ωχ!παιρνει αυτο το διαβολικο υφος...Να παρει εχει δικιο...Tην κοιταζω και ξεφυσαω...
"Θυμασαι ποσο σε βοηθησα με τον βλακα τον Ματ!Ελααα....Ειναι η σειρα σου...."
"Ναι...Θυμαμαι,δυστυχως...Ενταξει Mia!Eνταξει...Κερδισες!"Και πριν τελειωσω τη φραση μου εχει σηκωθει και με εχει αρπαξει στην αγκαλια της χαμογελωντας θριαμβευτηκα...
"Σε μισω!!"της φωναζω...Και γελαει δυνατα..
"Ναι,και εγω σε αγαπω!"απαντα και με σφυγγει τοσο που δεν μπορω να αναπνευσω...
"Βεβαια δις Αdams,υπαρχει ενα προβλημα..Δεν εχω τι να βαλω και ειναι και χορος μεταμφιεσμενων!Δεν εχω μασκα!..."
"Κανενα προβλημα δις Swith!Γι'αυτο ειμαι εγω εδω...Θα σου δειξω...."λεει πονηρα κ με πιανει απο το χερι τραβωντας με στο δωματιο της...Ανοιγει την ντουλαπα κ βγαζει ενα μακρυ σκουρο μπλε  φορεμα τυλιγμενο με οργαντζα,σχεδον σε ισια γραμμη...Οι τυραντες του ειναι οι δυο ακρες της οργαντζας που τελικα ενωνονται στην πλατη του φορεματος...Ειναι πανεμορφο...Στην συνεχεια βγαζει ενα ζευγαρι ψηλοτακουνες γοβες στο ισιο χρωμα..."Τι λες λοιπον??"ρωταει επιδοκιμαστικα..."Δεν ειναι ωραια?"...
"Οπως παντα με εκπλησεις με τις στυλιστικες σου επιλογες Mia!!Eιναι πολυ ομορφα..."...Πραγματι η Mia διαλεγει παντα ομορφα κομματια...Εχει υπεροχο γουστο και την εμπιστευομαι...Καθε κομματι που διαλεγει ειναι προσεγμενο,καταλληλο για καθε περισταση...Ψωνιζει σχεδον για καθε εμφανιση που κανει με την μπαντα...Η Mia εχει δικη της μπαντα...Παιζουν σε κανενα μπαρακι του Πορτλαντ στον ελευθερο χρονο τους....Ειναι αρκετα καλοι...Εχουν αρκετους θαυμαστες εδω...Ειδικα η Mia καθως εκτος απο ταλεντο στα φωνητικα και το μασο,ειναι και κουκλα...Ψηλη,μελαχρινη με πρασινα ματια και ισιο μακρυ μαλλι...Χαρμα οφθαλμων!....Ειναι συγχονως τοσο καλη και δυναμικη που ολοι υποκλινονται μπροστα της...Την αγαπω!Ευχομαι πραγματικα να ειχα και εγω λιγο απο το μειγμα της δυναμικοτητας της και της αυτοπεποιθησης....
"Δοκιμασε τα ντε!Δεν εχουμε και κανεναν αιωνα μεχρι το χορο..."...Γνεφω καταφατικα και αρχιζω να φοραω τα ρουχα,ενω το κινητο της χτυπαει απο το σαλονι...."Επιστρεφω!..." λεει εκαταλειποντας...
"Eva!!!wow!!Ποσο τελεια ειναι πανω σου??!!Εισαι θεα κοπελα μου!!Καταλαβε το!"λεει με εκπληξη και θαυμασμο?...
"Χαχα!Σε ευχαριστω...."λεει και πρεπει να εχω κοκκινισει σαν πασχαλιατικο αυγο...
"Ελα να τα δεις στον καθρευτη και μονη σου..."
Πλησιαζω και στεκομαι μπροστα του...Το θεαμα ειναι διαφορετικο...Δηλαδη...Ισως λιγο λαμπερο...Παντως δεν μου θυμιζει εμενα,το κοριτσι με την χαμηλη αυτοπεποιθηση,το σχεδον χλωμο...Αυτο που φαινεται ειναι μια κοπελα με μακρυα καστανα ισια μαλλια,μεγαλα μπλε ματια κ ξερα χειλη σχεδον ανοιχτα απο αυτο που βλεπω,ολη τυλιγμενη σε ενα υπεροχο φορεμα που αναδεικνυει τη γραμμη μου...Ισως οντως μου πανε λιγο...
"Λοιπον!??"λεει με απορια η Mia.
"Ειναι πολυ ωραια,οντως!Ευχαριστω!!"της λεω και την αγκαλιαζω...Μου χαμογελαει."Εγω σε ευχαριστω που θα πας!"
"Ελα να σου φτιαξω τα μαλλια..."...Τρεχει,παιρνει τα απαραιτητα συνεργα και επιστρεφει..Πιανει δουλεια....Τελικως μου τα εχει φτιαξει ισια,τελειωνοντας σε αναλαφρες μπουκλες...Πολυ ωραια..!
"Τελεια!!"λεει με χαρα.."Ωρα να βαφτεις!"λεει χτυπωντας με στα πισινα και γελωντας!Της βγαζω τη γλωσσα...
Βαφομαι ελαφρα βαζοντας λιγη μασκαρα και μολυβι...Τολμω ομως να βαλω το κοκκινο κραγιον που μου χαρισε η Mia τα χριστουγεννα...Θα ενθουσιαστει,σκεφτομαι...
"Ετοιμη!!"φωναζω βγαινοντας στο σαλονι οπου με περιμενει....
Το στομα της σχηματιζει εναι "O" και τρεχει προς το μερος μου λεγοντας "Εισαι κουκλα!!!Καποια θα καψει καρδιες αποψε!!"μου κλεινει και το ματι..."Εισαι εντελως τρελη!!Χαχα" ....Ομως κατι λειπει..."Ξερεις δεν εχουμε μασκα..."λεω χαμηλοφωνα.."Φυσικα και εχουμε!"αντιγυριζει χωρις να χασει τον ενθουσιασμο της...Αναστεναζω...Τρεχει στο δωματιο και μετα απο δευτερολεπτα επιστρεφει...Κρατα μια μασκα...Ω!Ειναι ασημι με μικρα διαμαντακια στις ακρες...Ειναι μονο για τα ματια και στηριζεται σε ενα ασημι ραβδι...Πραγματικα ομορφη..."Τελεια!"αναφωνω και μου χαμογελα πλατια..."Εισαι ετοιμη!α!Μην ξεχασεις την καμερα!Αλλωστε γι'αυτο θα περασεις το αποψινο μαρτυριο!"εχει δικιο!καλη η προετοιμασια αλλα θα ειναι αρκετα βαρετο να βγαζω φωτο και να συλλεγω πληροφοριες σε ολο τον ανοητο χορο,απο αργοσχολους διασημους...Ξερω οτι αλλες θα ηταν ενθουσιασμενες γι'αυτο αλλα εγω το βαριεμαι αφανταστα!!...Αλλωστε δεν ειναι δουλεια μου...Αλλα της Mia...Εγω και η Μia σπουδαζουμε λογοτεχνια στο πανεπιστημιο...Ομως η Mia δεν μπορει να ασχολειται μονο με ενα πραγμα...Ειναι ακρως κοινωνικη...Γι'αυτο ασχολειται και με την εφημεριδα του πανεπιστημιου...Αποψε το συμβουλιο του,διοργανωσε ενα χορο για φιλανθρωπικους σκοπους...Η Mia επρεπε να παει για το ρεπορταζ αλλα προτιμησε να βγει με τα παιδια της μπαντας...Συχαινεται αλλωστε τετοιους γλυκαναλατους χορους...Ετσι οδηγηθηκα εγω σε αυτο το πανηγυρι!...Παιρνω τη φωτογραφικη της Mia...Με αγκαλιαζει σφιχτα...
"Σορυ!"λεει με απολογητικο υφος...Ναι,οκ..."σε περιμενει ταξι κατω!!Καλα να περασεις!Σε ευχαριστω γλυκια μου!"..."Ευχαριστω MIa!" Και ετσι φευγω....

Αγαπητοι αναγνωστες,(αν εχει μεινει κανεις:P)
 Μετα απο μια πολυ δυσκολη και κουραστικη χρονια -εδινα πανελληνιες-,αποφασισα να επιστρεψω
δριμυτερη και να γραψω ξανα στο blog μου...Ετσι θα ξεκινησω ενα νεο fan fiction,γιατι δεν μου αρεσε να συνεχισω το παλιο...Θα ηθελα να ξερω τη γνωμη σας πανω σε αυτο...Αν θελετε να το συνεχισω ή οχι...Θα ξεκινησω λοιπον με μια ιστορια,εμπνευση ας πουμε της τελευταιας στιγμης!Ελπιζω να σας αρεσει...Θα χαρω πολυ να μαθω τη γνωμη σας... :)
 xxx Μαρια!..

Oblivion...

                            (Βγηκε λιγο μεγαλο το κεφαλαιο αυτο!Ελπιζω να μην σας κουρασει!Enjoy!:)

    Μπηκα σχεδον τρεχοντας στο σπιτι,πεταξα την τσαντα μου και ετρεξα στο μπανιο να κανω ενα ντους!Το ειχα πολυ αναγκη...

 Μετα απο λιγη ωρα και αφου βολευτηκα στο μαλακο στρωμα του κρεβατιου μου,πηρα στα χερια μου το Blackberry...Ηταν η ωρα να μιλησω με την Kristen!Ειχα αναγκη να μιλησω με καποιον και  να συζητησω ο,τι ειχε συμβει...!Και η Κris ηταν παντα εκει,οπως οι κολλητοι μου,για να με ακουσει.

"Μωρο!Επιτελους!!..Καθομαι σε αναμενα καρβουνα απο τοτε που με πηρες!...Πες τα μου ολα!!"ακουστηκε η φωνη της απο την αλλη πλευρα της γραμμης...

"Λοιπον ακου... Θα ξεκινησω απο τα πιο νορμαλ...Καταρχας εγω και ο Shannon,ναι μην ρωτας ποιον,τον Leto εννοω,γιναμε κολλητοι!Ειναι απο τα καλυτερα παιδια που γνωριζω και περναμε τελεια μαζι!"

"Ωωω!Μπραβο!Χαιρομαι που κανετε παρεα!Μολις γυρισω θα μου τον γνωρισεις και 'μενα καλυτερα,ε?..Και τι αλλο πιο καυτο εχεις να μου πεις?!"

"Οκ,λοιπον...ο Frank,ο "νοστιμος γειτονας" μου,οπως τον λες τρελο μου,....μου τα ζητησε!!Αυτα ειναι συνολικα και περιληπτικα τα νεα μου..P.S. Ελπιζω να καθοσουν!"ειπα και γελασα.
"Τι?!Ε,οχι!Ουτε μια εβδομαδα δεν ελειψα και εγινε χαμος!!Χανω ολα τα καλα γαμωτο!"ακουστηκε σαν να μιλουσε περισσοτερο στον εαυτο της και συνεχισε..."Ποσο τελειο!?Και ο Frank ειναι κουκλος και απο τους πιο κουλ τυπους!Ειδες που στα ελεγα εγω,οτι του αρεσες!??..Χαιρομαι πολυ για εσενα sister!..Αληθεια τι του απαντησες?..Φανταζομαι ναι,ε?..."ελεγε γεματη ενθουσιασμο.
"Βασικα,του ειπα οτι θελω χρονο να το σκεφτω λιγο..."
"Τι??Τον ξενερωσες!..Γιατι πε κοπελα μου?...Μην το παιζεις τοσο δυσκολη!Σε κυνηγα τοσες μερες!"
"Σταματα ρε βλακα!Απλα ειμαι μπερδεμενη!Δεν μπορουσα να πω κατι,για το οποιο δεν ημουν σιγουρη!...Θα σου εξηγησω και οταν ερθεις...Ελπιζω συντομα,ε?",δεν ηθελα να της εξηγησω τωρα,δεν θα καταλαβαινε...
"Πωω!Καλα οκ,οκ...Εσυ ξερεις καλυτερα!Θα φροντησω να ερθω συντομα!Promise!Ενταξει!Λοιπον θα τα πουμε αγαπη!Take care!!Φιλακιααα!!"
"Φιλια αστερι!!"ειπα κλεινοντας...
Αφησα το κινητο στην ακρη και αναστεναξα βαρια...Ξαπλωσα κοιτωντας το ταβανι..Τι επρεπε να κανω,αληθεια?...Μου αρεσε ο Frank...-Kαι σε ποια δεν θα αρεσε αλλωστε?-..ομως...ενοιωθα και κατι για,,τον Jared!...Ok,Νεφ,τωρα εισαι μονη σου!..Παραδεξου το μου ελεγε ενα μερος του εαυτου μου...Ενοιωθα κατι τοσο δυνατο γι'αυτον τον ανδρα!..Καθε του κινηση,καθε του χαμογελο,καθε του βλεμμα που εγδυνε την ψυχη μου...Ημουν "τσιμπιμενη"...!Αλλα σιγα μην γυριζε να κοιταξει εμενα μια τυχαια τυπισσα...Και ουτε ξανθια ημουν αλλα ουτε και μοντελο,που συχναζε μαζι του!
Με ειχε πληγωσει κιολας,το γεγονος πως ειχα ξεγελαστει απο αυτον...Τοτε που τον ειδα για πρωτη φορα,στο τρενο,και μου μιλησε.οταν μου ηταν αγνωστος,ειχα ανακαλυψει την υπεροχη προσωπικοτητα του...Μεχρι και σημερα λιγο πριν ερθει,η "φιλη" του,εβλεπα εκεινον...Ομως μετα...Ενοιωσα πως ηταν ενας απο εκεινους τους διασημους που καθε βραδυ αλλαζουν συνοδο...Επιασα τον εαυτο μου να αηδιαζει στην σκεψη αυτη...Ηθελα τοσο πολυ να τον καταλαβω...
..Απο την αλλη μερια ο Frank...Δεν ενοιωθα οτι για τον Jared,αλλα δεν μου ηταν αδιαφορος!...Οχι,καθολου...Δεν μπορουσα ομως να ξεχωρισω το ασθημα ερωτα-φιλιας!Τοσο μικρη η διαχωριστικη γραμμη αναμεσα τους!....Ομως δεν ηθελα να τον πληγωσω,ηταν ειλικρινης μαζι μου!...Αδιεξοδος,σκεφτηκα.....
 Ξαφνικα το Blackberry,χτυπησε...
"Ναι?!"ειπα με βαρια φωνη.
"Εη!Ποια εισαι και τι εκανες στην Nefeli?!"απαντησε σαρκαστικα με την δικη του βαρια φωνη.
"Εγω ειμαι Shannon!Απλα ειμαι πεσμενη...Αυτο μονο!"
"Τι εχεις χαζο μου?"βιαστηκε να ρωτησει...
"Τιποτα μωρε,βλακειες!Μην μου δινεις σημασια!"
"Ναι,οκ!Σε πιστεψα!Μεινε εκει..Ερχομαι!"ανακοινωσε και εκλεισε....
   Σχεδον μιση ωρα μετα...
"Shannon!!"αναφωνησα καθως περασε στο σπιτι και τον αγκαλιασα σφιχτα...Κρατησε μερικα λεπτα.
"Και μετα μου λες οτι δεν ειναι τιποτα,βλακειες απλα!" ψιθυρισε στο αυτι μου σοβαρα."Μπορεις να μου πεις...?"ειπε καθως τωρα, κρατουσε τα χερια μου στα δικα του και με κοιτουσε με το ζεστο τυ βλεμμα...Δεν μπορεσα να αρνηθω και απλα εγνεψα καταφατικα...Βολευτηκε στον καναπε...
"Ακουω..."ειπε οταν καθησα διπλα του.
"Λοιπον,θυμασε που σου ειπα για το νεο μου γειτονα?Τον Frank?"
"Ναι?..Εγινε τιποτα?Ετσι και σε ενοχλησε..."
"Οχι,οχι Σαννον!"ειπα γελωντας αντικρυζοντας τον! "Απλα...μου τα ζητησε!"
"Τι?!..Τοσο γρηγορα?Ποσο καιρο σε ξερει?"

"Χαχαχα!Χαλαρωσε!!Κανεις σαν τον πατερα μου!..Γνωριζομαστε ενα μηνα σχεδον,μου ειπε πως με εχει ερωτευτει και καταλαβαινεις..."

"Εσυ τον θες??"ειπε σοβαρα τωρα.

"Εδω ειναι που κολλαω!Νιωθω κατι γι'αυτον αλλα δεν ξερω....Δεν ξερω!Και ειναι πολυ καλος μαζι μου..."

"Καταλαβα...Εγω θα σε συμβλουλευα-αν και δεν το κανω συχνα!-,να του ελεγες ενα "δοκιμαστικο" ναι!...Να δεις αν αυτο μεταξυ σας θα δουλεψει...Ετσι θα καταλαβεις αν θες ή οχι..."

"Ισως εχεις δικιο!...Θα καταλαβω ποιον θ..."

"Τι??!..Μην μου πεις οτι ειναι δυο αυτοι που γουσταρεις!? Χαχα!Τωρα εξηγειται!"ελεγε γελωντας πονηρα,γυριζοντας προς το μερος μου...Τι σκεφτομουν!?

"Εμ,η αληθεια ειναι πως..."Αποκλειεται να του το πω!Οχι..."γουσταρω καποιον...εσενα!!" ειπα γελωντας δυνατα και επεσα πανω του...

"Το ηξερα!!Ολες υποκυπτουν στον Shannimal!.."ειπε υπερηφανα!

"Χαχαχα!Πλακα σου κανω," Shannimal"!!Πολυ θα το ηθελες!"...

"Μμμ...Και πολυς σου πεφτω μικρο,ανοητο κοριτσακι!" ειπε και αρχισε να με γαργαλαει!Ηταν οτι χειροτερο μπορουσε να μου κανει!...Δεν σταματουσα το γελιο μου και αυτος εδειχνε να το διασκεδαζει...Τα καστανοπρασινα ματια του πετουσαν σπιθες και αρχισε να γελαει μαζι μου...

"Ασε με ρε ηλιθιο!!" φωναξα οταν επιτελους καταφερα να αρθρωσω μια φραση!

"Μονο αν ζητησεις συγνωμη και μετανοησεις γι'αυτα που λες!..."ειπε και μου εβγαλε την γλωσσα.

"Ποτε!!!"βιαστηκα να απαντησω.

"Ποτε?!..Ειπες "Ποτε"??!...Θα το μετανιωσεις δις Smith!!"

"Ι Regret nothing!!"καταφερα να φωναξω πριν αρχισει ξανα το "μαρτυριο"!

"Λατρευω το πεισμα σου!...M'αναβει!!"ειπε και πηρε το sexy υφος του...Γελασαμε και οι δυο...

Με πηρε σε μια bear-hug που μονο αυτος ξερει να κανει και ποτε δεν μου εδινε την ευκαιρια να αναπνευσω κανονικα...

"Ναι και εγω σ'αγαπω Leto...!"ειπα...

Οταν σταματησαμε τα "σαλιαρισματα" μας,που ηταν τελεια και ακρως διασκεδαστικα,μου ειπε τα τελευταια του νεα και για τους Μαρς...Μου ειπε επισης οτι ετοιμαζαν μερικα σοου στην πολη.

"Ξερεις,εχω κατι στο νου μου...και σε αφορα!Δεν προκειται ομως να σου πω τιποτα παραπανω!"ειπε αυστηρα...

"Τιποτα σοβαρο??..Και αφορα εμενα??...Ελααα!Πες μουυυ!"κολλησα πανω του και παρακαλουσα μεσα στο αυτι του!

"Δεν ειναι σοβαρο και καθολου κακο!Αντιθετα...!Αλλα οχι,δεν θα σου πω!"ειπε με πεισμα στο δικο μου αυτι τωρα...Εκνευριστηκα!Γιατι δεν μου ελεγε?...Με τι ειχε να κανει?...Πηρα το puppy face και απομακρυνθηκα...Ηλπιζα,η τρελη!,οτι θα επιανε.

"Ναι,καλα μικρη!...Η λυπημενη,αν και σεξυ,φατσα σου δεν με συγκινει!Ξεχνας πως εχω αδερφο τον Jared?!Ειναι ειδικος σε αυτες τις φατσες!Δεν μασαω!!..Εχω προπονηθει!"ειπε υπερηφανα και μου ξαναεβγλε την γλωσσα!..Του εδωσα ενα μικρο χαστουκακι για να σταματησει να το κανει...Τι το ηθελα?!...Κρεμασε το πηγουνι  του,καθως ανοιξε το στομα,σαν εκπληκτος με αυτο που ειχα κανει,και εποιασε το "χτυπημενο" μαγουλο...

"Καλα,μιλαμε τελειωσες!Τωρα και αν δεν σου λεω!!" ειπε και αρχισε να με γαργαλα τοσο πολυ,που ουρλιαζα...Τον παρακαλουσα να σταματησει...Το εκανε μονο οταν φωναξα ικετευτικα "Ελεος!! Shannon,δειξε ελεος!!Σταματα!..."και αρχισε να γελαει δυνατα με την χαζη μου φραση!Ειχε κερδισει!

"Επιτελους το ειπες,γατα!..Πηρα αυτο που ηθελα!Γυριζω σπιτι νικητης!Χαχαχαχα!...."

"Τωρα τι να σου πω?"...του ειπα απαξιωτικα...

"Τιποτα!Ειπες οτι επρεπε!Χα!...Τελος παντων!Ωρα,να πηγαινω!..Αυριο πρεπει να σηκωθω νωρις!Αλλιως...Θα με κυνηγα ο τρελος!"

"Ποιος!?"ειπα γελωντας.

"Ο αδερφος μου!Ετσι τον λεω μερικες φορες,επειδη ειναι εργασιομανης!...Θελει να μου δειξει καποια νεα τραγουδια..Πρωι,πρωι...Οποτε να φευγω.."

"Shannon...Μηπως θα ηθελες να μεινεις μαζι μου αποψε?...Θελω να εχω καποιον διπλα μου,ειδικα σημερα με ολα αυτα που ακουσα!...Please?.."...Πραγματικα,ηθελα να νιωθω καποιον μαζι μου αποψε!Ετσι εκανα παντα οταν ημουν μπερδεμενη και με απασχολουσε κατι!Μια παρουσια μου εκανε καλο και με βοηθουσε να ξεχνω...

"Εμ...Καλα!Ενταξει!Αλλα δεν εχω τιποτα απο τα πραγματα μου εδω...Αλλα θα τα παρω το πρωι!Ειναι οκ!"ειπε και χαμογελασε γλυκα περνοντας με σε μια αγκαλια....

Surprises...

   Πηγαμε στο κεντρο,σε μια καφετερια,που συχναζε ο Frank....Aρχισαμε να μιλαμε για διαφορα..

Μερα με την μερα,μαθαινα περισσοτερα γι'αυτον,και ετσι το ενδιαφερον μου μεγαλωνε!Ηταν αρκετα καλο και διασκεδαστικο ατομο...Θα μπορουσα για ωρες να συζητω μαζι του για οτιδηποτε...

Μιλουσαμε για αυτον τωρα,και την επιθυμια του να βοηθα σε καθε δραστηριοτητα της σχολης του!Το λατρευε αυτο...Οπως και την συμμετοχη του σε μικρα γκρουπακια που παιζανε μουσικη το καλοκαιρι,στην πολη...Ηξερε αρκετα πραγματα για τον κοσμο του θεατρου και της μουσικης...

Αλλα το καλυτερο το φυλλαξα για το τελος...Απηγγειλε Σαιξπηρ,οπου και οποτε ηθελε!Ηξερε οποιο αποσπασμα και αν του ζητουσες,απ'εξω,χωρις να ξεχνα λεξη,ηταν καλως ηθοποιος...

...Μαλιστα στο τσακ τον σταματησα,να μην μου απαγγειλει δημοσια!Απογοητευτηκε οταν δεν τον αφησα...Γελασα με την αστεια λυπημενη φατσα του!...Κανεις δεν μπορει να πετυχει το δικο μου puppy face!

 "Λοιπον Νef,ο λογος που ηθελα να βγουμε ειναι για να σου εκμηστηρευτω κατι...Κατι που θελω πολυ να το πω..." ειπε με ενα σοβαρο υφος κοιτωντας το τραπεζι..."Ξερεις...Ισως ακουστει παραξενο,επειδη ειναι σχετικα νωρις...Αλλα,νομιζω οτι..."εκανε μια αποτομη παυση..."Οτι τι,Frank??"προσπαθησα να το βοηθησω...

"Ειμαι ερωτευμενος μαζι σου!"ειπε και τωρα κοιτουσε βαθια μεσα στα ματια μου....Γυρισα το κεφαλι μου ελαφρα και κοιταξα μακρυα εξω απο την τζαμαρια...Ηταν ...τι μαζι μου??!...Δεν το πιστευα!Μολις πριν μερικα λεπτα ειχα την πεποιθηση οτι ειμασταν κατι σαν κολλητοι...Αλλα..μαλλον οχι..Μαντευε τις σκεψεις μου και αμεσως ειπε..

"Δεν θελω να νοιωσεις αβολα,ουτε να χασουμε αυτο που εχει δημιουργηθει μεταξυ μας,απλα επρεπε να στο πω......Aπο την πρωτη στιγμη που γνωριστηκαμε,καταλαβα οτι ησουν πολυ ξεχωριστη για'μενα!...Απο τοτε θελω να περναω οσο το δυνατον περισσοτερο χρονο μαζι σου,γιατι αυτος ο χρονος,ειναι η καλυτερος της ημερας μου..."...Ειναι περιττο να πω πως ειχα μεινει αφωνη και απλως ακουγα τα λογια του...Οταν τελειωσε στριφογυριζαν ακομη σε επαναληψη στο μυαλο μου...Οκ,σειρα σου να μιλησεις ειπα στον εαυτο μου...

"Frank...Δεν μπορω να σου κρυψω οτι με εκπλησεις και ανατρεπεις πολλα πραγματα που θεωρουσα δεδομενα...Θελω λιγο χρονο να σκεφτω...Αυτο δεν σημαινει οτι σου λεω ενα οριστικο "οχι" ουτε οτι μου εισαι τελειως αδιαφορος,απλα καταλαβε με...Χρειαζομαι χρονο...Θελω να νιωσω σιγουρη,για οτι κανω..." ειπα και αναστεναξα...Ημουν αρκετα ειλικρινης μαζι του,ετσι ενοιωθα...Οντως ηταν καποιος που μου κεντριζε το ενδιαφερον,με την υπεροχη εμφανιση του και την διασκεδαστικη συμπεριφορα του...Ηταν αυτο που εμεις τα κοριτσια ονομαζουμε "ιδανικο"...Με κολακευε με την εξομολογηση του....Ομως πραγματικα ειχα να σκεφτω ολη αυτην την κατασταση...Ηταν αρκετα τα γεγονοτα που συνεβησαν με : τον Jared,την Anna kαι τον Frank!...

"Σε καταλαβαινω Nef!Εχεις οσο χρονο χρειαζεσαι...Αλλωστε δεν ξερω αν ειμαι το μοναδικο ατομο που σε διεκδικει!Θα εχεις και αλλους θαυμαστες σιγουρα...Ενα τοσο ομορφο κοριτσι!....Να ξερεις ομως οτι θα προσπαθησω!Και θα περιμενω την απαντηση σου..."ειπε αποφασιστηκα και εκλεισε το χερι μου μεσα στα δικα του...Με κοιταξε με τα ομορφα ματια του και επειτα με φιλησε γλυκα στο μαγουλο...Επειτα στο μετωπο...Ειχα κλεισει τα ματια μου ...Για μια στιγμη ολα ειχαν χαθει απο το μυαλο μου...Σκεφτομουν μονο εμας...

 Ο ηχος του κινητου μου διεκοψε την στιγμη..Εβρισα στο μυαλο μου...Κοιταξα την οθονη και τοτε η δυσαρεσκεια εξαφανιστηκε. "Η Kristen!" ειπα με εκπληξη,στον Frank,που κοιτουσε απορρημενος...

"Ναι?!" ειπα γλυκα...

"Αγαπη!?...Τι κανεις??!" απαντησε με την λεπτη φωνη της..

"Καλα ειμαι!Εσυ?Που χαθηκες???!μου λειπεις μωρεε!...Ποτε θα ερθεις??" ειπα με λαχταρα..Η Kristen ειχε φυγει για το New Jersey,για να βοηθησει στην εταιρια την μητερα της...Μου ελειπε τοσο!

"Οσο πιο συντομα μπορω.Και εγω θελω να σε δω,γιατι σε εμενα λειπεις πιο πολυ!Μη σου πω οτι μου λειπει και η σχολη!"ειπε γελωντας."Κανενα νεο?"

"Περιμενε μισο,να βρω σημα..."ειπα με εμφαση ωστε ο Frank που ειχε απορροφηθει με το κινητο του τωρα,να καταλαβει οτι θα εβγαινα εξω...Σηκωσε το χερι σε στυλ "thumps up" και συνεχισε να ασχολειται με το κινητο.Ετσι βγηκα εξω..

"Λοιπον Kris!Aκoυ..Exoυν συμβει πολλα!..Θα σου τα πω πανω-κατω οταν γυρισω σπιτι.Τωρα εχω βγει..."

"Ελααα..Μην με κρατας σε αγωνια!"με παρακαλουσε τωρα σα 15χρονο.

"Μην επιμενεις!Δεν μπορω...Δεν εχω βγει μονη!Με περιμενουν!..Ελα μπορεις να κανεις λιγη υπομονη!"την παρακαλεσα παιχνιδιαρικα...

"Καλαα!Τελος παντων..Επειδη ειμαι αρκετα καλη,θα υπομεινω τα βασανηστηρια σου,χαζο μου!Χαχα!Περιμενω τηλεφωνημα!!Φιλιααα!"

"Οκ, δεν θα σε ξεχασω!Μην ανησυχεις!Bye!" ειπα και εκλεισα...

Γυρισα πισω στον Frank,οπου καθησαμε κανενα τεταρτο ακομη,αβολο τεταρτο και για τους δυο μας πιστευω!, και τελικα γυρισαμε σπιτι.Με φιλησε και μπηκαμε ο καθενας στο σπιτι του...

You're the reason i can't control myself..!

                               (Sorry for being so late!Thanks for your patience!Hope you like it! :) )

  Πλησιασε προς το μερος μου...Μου χαμογελασε.
"Νefeli!Tι κανεις?Ολα καλα?",ρωτησε με ενδιαφερον...
"Ολα καλα Jared!Eσυ?...Ειχες μαθημα?",ειπα και ανταπεδωσα το χαμογελο...
"Ναι...Και γενικως οι υποχρεωσεις μου τρεχουν!..I'm a business man,kiddo!",αστειευτηκε παιρνοντας ενα απο τα πλεον γνωστα dorky face,που και ο μεγαλυτερος αδερφος του χρησιμοποιουσε συχνα!.."Εσυ?Πως και απο τα μερη μας?Δεν εισαι διπλα κανονικα?"
"Ναι,διπλα...Σημερα ομως εχω κανονισει με ενα φιλο,που ειναι εδω...Και τον περιμενω..."ειπα αμηχανα...
"Ααα,καταλαβα...Ωραια..."ειπε σχεδον ψυχρα....Περασαν δευτερολεπτα σιωπης οταν.."Θελεις να μεινω μαζι σου μεχρι να ερθει ο φιλος σου...Μην μεινεις και μονη..."συνεχισε.
"Οχι,ειλικρινα δεν ειναι αναγκη!Αλλωστε εχεις και δουλειες..."τον διεκοψα.
"Η αληθεια ειναι οτι,ισως μπορουν να περιμενουν λιγα λεπτα ακομη..Λοιπον?...Πως σου φαινεται η Ν.Υ?"ειπε...Ομολογω πως δεν περιμενα να μεινει και μαλιστα να κανουμε ψιλοκουβεντο...Την τελευταια φορα μαλιστα,που βρεθηκαμε στον ιδιο χωρο,ηταν σχεδον αδιαφορος!
"Μια χαρα!Ευχαριστω για το ενδιαφερον!Πραγματικα νιωθω οτι ανηκω εδω,και επιτελους υλοποιω τα ονειρα μου..."
"Σε καταλαβαινω!Ετσι ενιωθα,και νιωθω ακομη μερικες φορες,γι'αυτην την πολη οπου ολα ειναι δυνατα!Ειχα ερθει μονος εδω,δουλεψα αρκετα σκληρα,για να υλοποιησω τα δικα μου ονειρα!...Εχουν σημαντικη θεση στο μυαλο και την καρδια μου...."ειπε και με κοιταξε βαθια στα ματια...Πραγματικα ενιωσα να τον ξερω πολλα χρονια,και τον καταλαβαινα απολυτα...Ενιωσα τη ζεστη του ματια,να καιει το προσωπο μου καθως με αντικρισε..."Ηθελα επισης να σου πω,πως ο,τι χρειαστεις ειμαι εδω!Και οποτε θες εισαι ευπροσδεκτη,στο σπιτι μου-στουντιο μας!...Α!Μπορω να σου δειξω την καινουργια μας δουλεια,μιας και ασχολεισαι με τη μουσικη!"ειπε και μου χαμογελασε ξανα....Ηταν τοσο καλος μαζι μου,που δεν ειχα τι να πω και τελικα...
"Σε ευχαριστω πολυ Jared!To εκτιμω πολυ!!Και θελω παρα πολυ να δω την δουλεια σας!Τα λατρευω ολα αυτα!Εσεις οι celebrities,συμπεριλαμβανω και τον αδερφουλη σου εδω, παιζεται με το μυαλο μου! Χαχα!"
"Χαχαχα!Δεν σου κρυβω πως πεθαινω να trollaρω κοσμο!",ειπε και γελασε πονηρα...
Ξαφνικα μια ομορφη κοπελα ξεπροβαλλε στον διαδρομο και κατευθυνθηκε προς το μερος μας.Ηταν ψηλη,ξανθια με αψεγαδιαστο προσωπο.Γνωστη μου φανηκε και ηταν οντως...
"Jared??",αναφωνησε με ενθουσιασμο αντικριζοντας τον.
"Αννα?"Τι κανεις εσυ εδω?!"της απαντησε και αυτος με εκπληξη,καθως αγκαλιαστηκαν...
"Ηρθα στην Ν.Υ. εκτακτα,για δουλειες...Και ειμαι εδω για να σε δω πριν φυγω.Η Εμα μου ειπε πως θα σε εβρισκα εδω..."
"Α,ναι?Χαιρομαι πολυ που σε ξαναβλεπω λοιπον!"ειπε καθως σχηματισε ενα μικρο χαμογελο.."Να σε συστησω κιολας στην φιλη μου...Anna απο εδω η Nefeli Smith.....Nefeli,η Anna Agnes"
Τωρα μαλιστα!Καταλαβα ακριβως πια ηταν...Ηταν ενα απο τα πιο ακριβοπληρωμενα μοντελα παγκοσμιου φημης και ισως το πιο επιτυχιμενο στην Αμερικη....Ενω ηταν δεν ηταν στα 23...
"Χαρηκα πολυ Νεφελη!"ειπε πολυ ευγενικα και το χερι της βρηκε το δικο μου,για χαιρετισμο...
"Παρομοιως Αννα!"εσπευσα να απαντησω λιγο αμηχανα....
"Λοιπον...Τι κανεις τωρα Jared?Ελπιζω να μην εχεις κανονησει κατι...."ειπε αντικριζοντας τον ξανα.
"Βασικα,κατι εχω αλλα θα περιμενει...Θελεις να βγουμε?Να παμε για φαγητο..."

"Ναι!Να βγουμε!...Ξερεις...Μου ελειψες..."ειπε ενω χα'ι'δεψε το μαγουλο του αργα,αφηνοντας ερωτηματικα παντου στο μυαλο μου..."Ελπιζω αυτην την φορα να εισαι πιο ησυχος,γιατι την τελευταια φορα στο σπιτι σου..."προσπαθησε να συνεχισει,αλλα αυτος την διεκοψε τοποθετωντας το δακτυλο του στα κοκκινα χειλη της.
Προφανως δεν ηθελε να πει η "φιλη" του μπροστα μου κατι που δεν επρεπε...Ενιωσα ενοχλημενη.Ολο αυτο που γινοταν με επνιγε.Ενιωθα τον χρονο να μην κυλα...Την καρδια μου να εχει σφιχτει και τα προηγουμενα συναισθηματα μου να αφηνουν τα τελευταια τους απομηναρια στο μερος που ενιωθα σφιγμενο τωρα...Ηθελα να φυγω...Αλλα..
"Καλυτερα να πηγαινουμε εμεις,ετσι Αννα?...Θα τα πουμε συντομα Νεφ!"ειπε ο Jared και με το χερι του εκανε μια απο τις γνωστες χειρονομιες χαιρετισμου του... "Bye,Nefeli!" συμπληρωσε η Αννα.Τους χαιρετησα και εμεινα εκει...
Τι ηταν ολο αυτο?Το μονο που ηταν σιγουρα ειναι πως o Jared και η Αννα ειχαν παρελθον...Ισως να εχουν και μελλον,σκεφτηκα. Η εικονα τους στριφογυριζε στο μυαλο μου...Κανονικα δεν επρεπε να με ενοχλει το γεγονος πως σαλιαριζαν μπροστα μου...Αυτο ομως που ενιωθα ηταν εντονο αισθημα... ζηλειας. Δεν ημουν ετοιμη να το παραδεχτω...Να ζηλευω?Γιατι? Αλλωστε συνιθιζεται ο ροκ σταρ να τα εχει με διμετρα μοντελα που ικανοποιουν τον εγωισμο του...
..Ημουν βυθισμενη στις σκεψεις μου οταν ηρθε ο Frank.
"Nef!"ειπε και με αγκαλιασε.
"Επιτελους!Που εισαι τοση ωρα παιδακι μου?!"
"Μολις ξεμπερδεψα.Ο Leto μου ανεθεσε να μοιρασω καποιες εργασιες στα παιδια..."ειπε
"Μμμ..Αυτος δεν μπορουσε?...Αλλα τι λεω?Ειναι εμφανως απασχολημενος!!"ειπα ειρωνικα και με μετριοπαθεια.
"Η αληθεια ειναι πως εχει αρκετες δουλειες!Ετσι ειναι αυτοι..Δεν τον αδικω...Αλλωστε ειναι πολυ cool τυπος.."
"Ναι,ναι..οκ!Ο,τι πεις!"ειπα με το ιδιο ειρωνικο υφος..."Cool τυπος?".. "Μαλλον αργοσχολος γυναικας!"...συνεχισα,χωρις να ξερω γιατι...Ελεγα πραγματα που δεν τα πιστευα.
"Εχεις κατι?Δειχνεις εκνευρισμενη..."μου ειπε απορρημενος και πηρε το προσωπο μου στα χερια του,ωστε να με βλεπει καλυτερα.Καταλαβα οτι εκανα λαθος...Δεν επρεπε να του μιλαω ετσι εκνευρισμενα...Επρεπε να κρατησω τισ σκεψεις μου για τον εαυτο μου...Δεν εφταιγε σε τιποτα ο Frank να ακουει τις αηδιες μου.
"Συγνωμη,αν ειναι επειδη αργησα αλλα ..."
"Οχι!Φυσικα και δεν ειναι αυτο!Απλα ειμαι λιγο πιεσμενη!Αυτο ειναι ολο.".Μπραβο μου,τον εκανα να νομιζει πως φταιει κιολας!Φερθηκα τοσο ανοητα.
"Μηπως θες να το αφησουμε για αυριο?"ειπε.
"Εννοειται πως οχι!Θελω να βγουμε!...",ειπα πιανοντας τον,σφιχτα απο το χερι και δινοντας του ενα γλυκο φιλι στο μαγουλο,καθως φευγαμε απο εκει...

I'm Back....!!!!!!!

....Aναγνωστες μου! :D -αν υπαρχει κανεις εκει εξω,που ακομη διαβαζει το φαν-φικτιον μου-! XD
............Ξερω οτι ελειψα αρκετο καιρο,αλλα μην νομιζετε οτι σας ξεχασα!!Λογω σχολειου αλλα και τεχνικων προβληματων-χαλασε ο Η/Υ την γκαντεμια μου!- απουσιαζα...Αλλα υποσχομαι να επιστρεψω δριμητερη με το "καυτο" μου σεναριο-μην γελατε!-πολυ συντομα,εντ ιτς νοτ Τζαρεντ'ς σουν!ντοντ γουορι!...Εχω ηδη ετοιμο το επομενο κεφαλαιο,μενει μονο να το ανεβασω στο μπλοκ!..
Thanks for your patience!Περιμενω τα σχολια σας!Καθε κριτικη ειναι ευπροσδεκτη!..Let me know your thoughts...! P.S. Echelon Family I love you! :)

Unexpected...

....Ειχαν περασει σχεδον δυο εβδομαδες απο τοτε που αρχισα να βγαινω με τον Shannon και να κανουμε παρεα...Ειχαμε δεθει αρκετα...Τον ενιωθα πια δικο μου ανθρωπο...Οπως ενιωθα για την Kristen και τα αγορια...Του ειχα εκμηστηρευτει πραγματα απο την ζωη μου,οπως και ο ιδιος...

.....Μου ειχε ανοιχτει αρκετα...Μου μιλησε για την δικη του ζωη.Το συγκροτημα,την παιδικη του ηλικια..Μου μιλησε για τον αδερφο του...Μου εμπιστευτηκε την τεραστια αδυναμια που του ειχε.Αλλωστε το ειχα καταλαβει και μονη μου.Απο τον τροπο που το προσωπο του φωτιζοταν οταν μιλουσε για αυτον, εως τις λεξεις που χρησιμοποιουσε για να τον χαρακτηρισει....Ο θαυμασμος που φανερωναν οι λεξεις του,ηταν προφανης...Τον λατρευε τον Jared!Ηταν το μονο σιγουρο...Μου μιλησε ακομη και για τον Tomo,"τον κολλητο του" οπως ειπε χαρακτηριστικα...Απο τα λιγα που μου ειπε για αυτον καταλαβα πως δεν ηταν απλα ο κιθαριστας του γκρουπ,αλλα ο καλυτερος τους φιλος...Ηταν και αυτος αδερφος τους και τον αγαπουσαν.... 

.......Με αυτα και με αυτα,καταφερε να με "τουμπαρει"....Ναι,ναι!Τα ειχε καταφερει...Τον ενιωθα τοσο δικο μου ανθρωπο!Τον αγαπουσα!Πως να μην αγαπησεις ενα τοσο αξιολατρευτο πλασμα οπως αυτος...Αυτος που παντα εχει τοση ενεργεια!Αυτος που εχει την ιδιοτητα να σου μεταβιβαζει την ενεργεια του οταν ειναι τριγυρω!Με αυτο το ζεστο χαμογελο του και τον υπερπροστατευτικο χαρακτηρα του για αυτους αγαπα....Εμοιαζε τοσο πολυ με τα αγορια μου!Μου τα θυμιζε εντονα...Κατι που με παρηγορουσε,καθως μου ελειπαν πολυ!!!

  Με επαιρναν τηλεφωνο καθημερινα...Μαθαινα νεα τους που με εκαναν ιδιαιτερα χαρουμενη....Ο Joe ειχε γραφτει σε μια σχολη υποκριτικης της πολης,και ηταν κατενθουσιασμενος!Ο Αlex μαζι με τον Mαττ ειχαν ποιασει δουλεια,ως dj σε ενα μεγαλο κλαμπ της περιοχης και ετσι ηταν απασχολημενοι με κατι που τους αρεσε...Χαιρομουν τοσο πολυ γι'αυτους που ζουσαν την ζωη τους,που προχωρουσαν σε κατι, που τους αρεσε...Οπως εκανα εγω,με την επιλογη μου να σπουδασω...Δεν ηθελα η απουσια μου λοιπον απο το συγκροτημα,να τους στερησει ευκαιριες που θα ειχαμε, αν δεν ειμασταν "on a break"...Θα ηταν αρκετα εγωιστικο εκ μερους μου και θα ενοιωθα ασχημα,καθως εγω θα ακολουθουσα το ονειρο μου,ενω αυτοι οχι....

...Ετσι ειχαν τα πραγματα λοιπον....

"Ντρινννν"....Το κουδονι της πορτας χτυπησε....Σηκωθηκα απο τον καναπε,ακουμπωντας την κιθαρα πανω του και προχωρησα προς την πορτα...Τα μπλε ματια της συναντησαν τα πρασινα δικα μου...

-"Nef !Επιτελους εφτασα!"ειπε η Kristen ξεφυσωντας...

-"Καλως την!Περασε!"ειπα και την βοηθησα να αφαιρεσει το μουσκεμενο αδιαβροχο της...

Της υπεδειξα να καθησει και ετρεξε γρηγορα προς τον καναπε οπου κουλουριαστηκε ...

-"Δεν μπορεις να φανταστεις τι βροχη εφαγα.!..Η μανα μου φταιει!...Πηρε το αυτοκινητο και αναγκαζομαι να κυκλοφορω με ο,τι μεσον βρω!Γκρρρ..!"ειπε εκνευρισμενη...

-"Χαλαρωσε κοπελια!Και...join us!Χaχαχα...Αυτα τραβας οταν δεν εχεις δικο σου αυτοκινητο...!Δεν πειραζει παντως!Μην νευριαζεις!Καλο σου κανει και λιγο βροχη!"της πεταξα ειρωνικα για να την πειραξω...Το πετυχα!Γυρισε και με κοιταξε,με ενα δολοφονικο βλεμμα ....Γελασα δυνατα....Δεν κρατηθηκε πολυ!Γελασε και αυτη...

-"Tι νεα?Ετοιμασες την εργασια για σημερα?"ρωτησε καθως της εδινα την κουπα με τον καφε της...

-"Ναι...Μου πηρε ολη την μερα χθες,αλλα μου βγηκε αρκετα καλη,πιστευω..."

-"Ωραια.Και εγω το ιδιο εκανα χθες ολη μερα!Βαριομουν υπερβολικα αλλα,επρεπε να γινει..."ειπα καθως σημαζευα τα πραγματα στην κουζινα...

..... "Ντριιιν"....Ηταν παλι η πορτα....

-"Ποιος να ειναι τωρα...?"ειπα περισσοτερο στον εαυτο μου..."Kristen μπορεις να ανοιξεις?..."

-"Οκ.",βιαστηκε να απαντησει...Ανοιξε.

-"Καλημερα ωραια μου κοπελια!",ακουστηκε μια ανδρικη φωνη...Ηταν ο Frank,ο νεος μου γειτονας...
-"Καλημερα!"απαντησε ευθυμα η Kristen...
-"Εισαι φιλη της Nεφελης υποθετω...Ειμαι ο Frank!Γειτονας της.Ειναι εδω?"

-"Kristen,χαρηκα!Ναι,εδω-"ειπε και τους διεκοψα...

-"Εδω ειμαι Frank!Kαλημερα!"βιαστηκα να του απαντησω,χαμογελωντας...
-"Ελπιζω να μην σας ενοχλω..."ειπε και μου εδωσε ενα μικρο χαμογελο...
-"Καθολου,περασε!"...Καθησαμε και οι τρεις στον καναπε...
-"Ακουσα που γνωριστηκατε με την Kristen...Περιττο να σας συστησω,λοιπον!"ειπα χαμογελωντας και στους δυο...Η Kristen κουνησε το κεφαλι καταφατικα..."Για πες λοιπον τα νεα σου,γειτονα...?Πως περασες στο Λ.Α.?"
-"Μια χαρα!Ηταν αρκετα καλη εμπειρια!Θα το ξαναεκανα ευχαριστως!"...ειπε γελωντας..
-"Σου ειχα μιλησει για τον Φρανκ ετσι?Για τις σπουδες του.."ειπα στην Κριστεν...
-"Ναι μου ειχες μιλησει γι'αυτον..."
-"Λοιπον,πηγε με τους συμφοιτητες του στο Λ.Α. για να λαβουν μερος σε καποια casting..."
-"Ηταν κατι σαν ασκηση,που μας εβαλε η σχολη,για να αποκτησουμε εμπειρια και να ξερουμε να αντιμετωπιζουμε τετοιες μελλοντικες καταστασεις,δηλαδη τις οντισιον,ως ηθοποιοι πια!"ειπε συμληρωνοντας με...και συνεχισε..."Μειναμε εκει 4 ημερες..."
-"Τελεια!Μακαρι να μας στελνανε και εμας!Ζηλευω..."ειπε η Kristen ναζιαρικα...
-"Εισαι και εσυ στην δημοσιογραφικη?"ρωτησε ο Frank...
-"Ναι!Μου αρεσει πολυ ως σχολη αλλα δεν εχει δραστηριοτητες οπως αυτη που ανεφερες!"αναφωνησε η Kristen...
-"Εχει ομως ωραια κοριτσια!"βιαστηκε να συμπληρωσει ο Frank και της χαμογελασε γλυκα...Γελασαμε...
-"Δεν πειραζει καλε!Τι να κανουμε τωρα!?Ας το σκεφτοσουν νωριτερα!χαχαχα"ειπα ως απαντηση στην δηλωση της Kristen και της εβγαλα παιχνιδιαρικα την γλωσσα...Μου το ανταπεδωσε και ο Frank γελασε δυνατα...
...Μετα απο καποια λεπτα συζητησης μαζι τους,τα οποια περασαν αρκετα ευχαριστα,ηρθε η ωρα να φυγουμε για την σχολη...
-"Λοιπον,ωρα να παμε στην σχολη...δυστυχως"ειπε η Kristen αναστεναζωντας...
-"Οντως!Θα αργησουμε..."ειπα..
-"Οκ κοριτσια,να πηγαινω και εγω!"ειπε o Frank...
-"Χαρηκα παρα πολυ Frank!"εσπευσε να του πει η Kristen...
-"Παρομοιως!"Βιαστηκε να της απαντησει εκεινος φιλωντας το χερι της και χαμογελωντας της...Για μια στιγμη ενοιωσα σχεδον "παρεισακτη",αναμεσα τους!...
-"Nef!Θα τα πουμε εμεις!"ειπε και μου εκλεισε το ματι...Τον συνοδευσα ως την εξοδο....
...Μολις εφυγε,η Kristen γυρισε και με κοιταξε με ενα πονηρο υφος...Με πλησιασε αργα και σχεδον ουρλιαξε καθως χοροπηδουσε...
-"Τι κουκλος Θεε μου!!Εχεις αυτον για γειτονα?!Θα μετακομησω!Μολις απεκτησες συγκατοικο!Χαχαχαχα!"
-"Χαχαχαχα!Εισαι εντελως για δεσιμο!Και πιο σιγα παιδι μου!Ειπαμε μενει διπλα!!"προσπαθησα να σχηματισω την προταση οταν αρχισε να με γαργαλαει.."Τοσο πολυ σου αρεσε,ε?"την ρωτησα.
-"Ναι μου αρεσει,αλλα νομιζω οτι σε αυτον αρεσεις εσυ,μικρο!"...
-"Τι λες καλε!?...Ενοιωθα πως σας κρατουσα το φαναρι οταν σε αποχαιρετησε!Πλακα μου κανεις?"εσπευσα να την διαψευσω...Δεν ξερω γιατι το εκανα...
-"Καλα δεν καταλαβες τον τροπο που σε κοιτουσε?Ελιωνε κυριολεκτικα!Οταν μιλουσε και σε κοιτουσε ελαμπε το προσωπο του!"
-"Ναι,καλα!Το ιδιο συνεβαινε και με εσενα...Και οχι κυρια μου,δεν το προσεξα!Εγω καταλαβα πως σε φλερταρε...."δηλωσα και της πεταξα το μαξιλαρι του καναπε....Το πηρε στα χερια της και το αγκαλιασε...
-"Επιμενεις,ετσι?Δεν νομιζω παντως...."μου ειπε σκεφτικη...
-"Ο,τι πεις!"ειπα και σηκωσα τα χερια μου,δηλωνοντας αθωα..."Παμε λοιπον?"....

Περιπου 2 ωρες μετα...

....Χαιρετησα την Kristen,αφου η ομαδα της ειχε διαφορετικο προγραμμα σημερα απο το δικο μου,και συνεχισα προς την εξοδο του κτιριου...Οταν ξαφνικα χτυπησε το κινητο μου...Πηρα στα χερια μου το Blackberry,καθως βαδιζα στο προαυλιο της σχολης και...
-"Παρακαλω?"
-"Νεφ?!Ο Frank ειμαι..."
-"Ελα Frank...Πως παει?"
-"Μια χαρα!Ξερεις πριν με την συζητηση και ολο αυτο γενικα,δεν καταφερα να σου πω...Ξερεις μολις τελειωσα το μαθημα....Θα'θελες να περνουσα απο κει?Να παμε για κανενα καφε?Η' μια βολτα...?"
-"Ναι,οκ...Μπορω!Ξερεις και εγω μολις τελειωσα και ειμαι στο προαυλιο,μπροστα απο την σχολη σου..."
-"Τελεια!!Θες να ερθεις μεσα?..."
-"Ναι,δεν εχω προβλημα!"
-"Οκ,ελα και περιμενε με στον μεγαλο διαδρομο...Δεν θα αργησω!"
-"Οκ!Τα λεμε εκει!"ειπα και εκλεισα...Ενταξει η αληθεια ειναι οτι με παραξενεψε το τηλεφωνημα του...Απο την αλλη ομως,χαιρομουν που θα περνουσα χρονο μαζι του...Δεν ξερω γιατι!Απλα χαιρομουν...Ισως γιατι μου αρεσε ...λιγο!Ισως και ελαχιστα...Ημουν αρκετα μπερδεμενη...Ηταν αρκετα καλο παιδι και λατρευα να κανουμε παρεα...
..Μπηκα στην σχολη του και βαδισα αργα προς τον μεγαλο διαδρομο...Ηταν σχεδον αδεια...

...Ξαφνικα,ενα γκρουπ παιδιων,της ηλικιας μου,αρχισαν να εμφανιζονται...Και σε λιγα λεπτα ειχε γεμισει ολος ο διαδρομος φοιτητες...Αλλοι τρεχανε προς την εξοδο και αλλοι αλλαζαν αιθουσες...Πανικος!...Αρκετα δυσκολο να με βρει εδω ο Frank,σκεφτηκα...Βαδησα λιγο,μηπως και τον βρω εγω πουθενα....Οταν στο βαθος του διαδρομου,διεκρινα μια γνωριμη,καλογραμμομενη,ανδρικη φυγουρα... Πλησιαζε προς το μερος που βρισκομουν....

...Μου ηταν δυσκολο να παρατηρησω το ατομο καλυτερα,λογο του πληθους,που μας χωριζε...Αν και οταν πια πλησιασε αρκετα,καταλαβα οτι ειχα δικιο...Ειχα μαντεψει σωστα...

...Ενα ριγος διαπερασε την ραχοκοκκαλια μου,στην σκεψη του...Ηταν αυτος,τοσο κοντα....